Zeze
“ Testleri geçmek için öylesine bir heyecana kapılmıştık ki, vaftiz gecesinin sonunda olacaklara hiç kafa patlatmamıştık. En kötü korku...
Zeze
Sizde de aynı şey oluyor mu bilmiyorum ama ben yalnızsam eğer, her cafe ya da restoranda rahat edemem. Bi’ huzursuz olurum. Sanki dış dü...
katharsis
Ne demiştik? Katharsis. Efendim, izlediğimiz her neyse (ki bu yazıda "oyun" olarak geçecektir ama film de olur tabii, onu da sev...
Zeze
Bu bloga başladığım onca süre boyunca nasıl aklıma Nick Drake hakkında bir yazı yazmak gelmedi hiç bilmiyorum şaştım kaldım. Sanırım Nic...
katharsis
Inspired by Zeze's post Don't panic ! , I remembered a movie that was advised to me by Zeze again. (Does she affect my life too muc...
Peki neden yaz gecesi ruhu?
Gece, günün en büyülü saatleri değil midir? Gündüzün kaosundan sıyrıldığın, kendinle baş başa kaldığın, maskelerini indirme şansına sahip olduğun, kalabalıklarından arındığın saatler.
Her şeyi yapabilirmiş, herkese ulaşabilirmiş gibi hissettiğin, varolmaktan en çok keyif aldığın dakikalar.
Kendi dünyanda ördüğün ince bir duvarın ardında gerçek dünyayı kısa bir süre için geride bıraktığın, yalnız kalabildiğin, dünyanın aslında sadece sen olduğunu en iyi anladığın saniyeler.
Bu büyülü araf en çok da yazın bulur beni. Bu blog da bir yaz gecesi doğmadı mı zaten?
Şimdi söyle, yaz gecesi ruhunu sen de hissetmedin mi hiç?